BURKINA FASO Blindenschool Esperance
De doelgroep bestaat in de eerste plaats uit kinderen van de basisschool leeftijd. Kinderen van buiten de stad Bobo Dioulasso worden ondergebracht bij pleeggezinnen. De school ontvangt fondsen om de pleeggezinnen te kunnen betalen. De stichting bestaat al sinds 1989, maar de school heeft pas in 2003 haar deuren geopend, met 6 leerlingen van 6, 7 jaar. De school is gebouwd met financiële steun van een groep advocaten uit Duitsland. Op het terrein staat een gebouw met 3 lokalen, met in elke klas ongeveer 12 kinderen. Er staat in het midden een open gebouw waar de kinderen kunnen spelen, maar waar ook vergaderingen gehouden worden. Dan is er nog een gebouw waar de bewaker woont.
De school kent een bestuur en een directrice, mevrouw Tiendrebeogo en twee onderwijzers, de heer Hema en de heer Ouattara. Er is een jonge vrijwilliger die het lesmateriaal in braille omzet. Het onderwijzende personeel wordt betaald door de staat. Voor eten tijdens de overblijf, speciale materialen voor blinden moet telkens een beroep gedaan worden op fondsen. De school wordt onder andere ondersteund door het Nederlandse Liliane Fonds.
Visie
De school en stichting met dezelfde naam wil voorlichting en informatie geven aan de familie, de gemeenschap, de politieke en bestuurlijke autoriteiten over de mogelijkheden, rechten en plichten van over mensen met een visuele handicap. Ze wil blinden een vakopleiding geven zodat ze financieel onafhankelijk kunnen zijn. Ze wil kinderen een schoolopleiding geven.
Mogelijkheden voor de stagiaire
De onderwijzers hebben veel behoefte aan een stagiaire die activiteiten kan organiseren gericht op blinde kinderen. Een oud stagiaire heeft konijnen gekocht. Voor de kinderen is het fijn om vast te houden en mee te spelen, voor de school ook een inkomstenbron omdat de konijnen verkocht kunnen worden. Ze heeft spellen voor blinden meegenomen uit Nederland en na laten maken in Burkina.
Ouagadougou is de hoofdstad van Burkina en ligt in het centrum van het land en telt 635.000 inwoners. Bobo-Dioulasso in het zuiden telt 270.000 inwoners. De totale bevolking is 12 miljoen op een oppervlakte van 274.200 km (Nederland 41.526!). Slechts 17% van de bevolking woont in de steden.
De bevolking omvat 160 verschillende etnische groepen waarvan de Mossi met 50% de grootste groep vormt, zij zijn vooral in het centrale deel van het land gevestigd. In het Noorden wonen de nomadische Fulani (10%) en in het zuiden de Bobo en de Lobi. De officiële taal Frans, op de basisschool wordt daarnaast ook steeds meer een lokale taal onderwezen.
De meerderheid van de bevolking belijdt traditionele natuurreligies, 25% behoort tot de islam, vooral in het noorden en het westen en 10% van de bevolking is overgegaan tot het christendom. De religies leven vreedzaam naast elkaar en er is geen sprake van fundamentalisme.
Burkina is 1 van de armste landen ter wereld het BNP is 360$ per jaar. Het alfabetisme is 19% onder de mannen en 8% onder de vrouwen.
De bodem bevat geen natuurlijke rijkdommen, het grootste deel van de beroepsbevolking is werkzaam in de landbouw. De slechte bodemgesteldheid samen met de grote droogte maakt dat dit een uiterst onzekere bron van bestaan is. Het land is voor een groot deel afhankelijk van buitenlandse hulp. Nederland is al vanaf 1975 actief in de ontwikkelingssamenwerking in Burkina.
Het noorden heeft een woestijnklimaat, naar het zuiden neemt de hoeveelheid regen toe. Rondom Bobo is het dan ook mooi groen, vooral van mangobomen. Bij Banfora wordt suikerriet verbouwd en ook de grote dieren komen er meer voor (krokodil, olifant, apen en antilopen).
Voordat de Fransen eind 19 de eeuw Burkina binnendrongen bestond het land uit meerdere Mossi koninkrijken. In 1960 werd het land een onafhankelijke republiek en heette toen nog Opper Volta. In 1982 was Thomas Sankara president. Hij oefende een op socialistische leest geschoeid regime uit en was erg populair. Hij gaf het land zijn huidige naam Burkina Faso: land van de oprechte mensen. Vanaf 1987 is de huidige president, Blaise Compaore aan de macht. De politiek is redelijk stabiel.
In Burkina heb je geen weer, maar een klimaat. Er zijn wel verschillende periodes. Het vroege droge seizoen van september tot november, de winter van december tot februari als het ’s nachts wat koeler is en in februari de Harmattan, de stoffige woestijnwind waait. De heetste periode van het jaar is van maart tot mei en het natte seizoen van juni tot september, dat in het zuiden het vroegst begint met de zogenaamde pluie de mangues of de mangoregen!
In Bobo waar de stageplekken zijn is het klimaat aangenaam, de straten zijn er breed en groen en het verkeer is vergeleken met de hoofdstad rustig. Er zijn veel voorzieningen, omdat er een redelijk aantal expats woont is er een Frans cultureel centrum met leuke optredens, er zijn bioscopen, clubs en restaurants. Bovendien is Bobo de djembe hoofdstad, je kunt er goed – leren – trommelen.
De mensen zijn gewend aan blanke gezichten en zijn op een prettige manier nieuwsgierig. Er wordt altijd uitgebreid de tijd genomen voor de begroeting die meestal als volgt verloopt:
Hoe gaat het? Met de familie? Het werk? De gezondheid? En omgekeerd hetzelfde natuurlijk. Pas dan begint het gesprek.
Deelnemers
Er zijn momenteel geen deelnemers aan dit project
Weblogs
Er zijn op dit moment geen blogposts over dit project